მწარეს ბლოგი

chez moi

day 3,4 and whatever

კალორიები – ალბათ 10 000

იდიოტური აზრები – მთელი დღევანდელი დღე

ვარჯიში – ახლა მივდივარ, თუ სიზარმაცეს ვაჯობე

დაკლებული კილოგრამები – მეკაიფებით?!

აკრძალული პროდუქტები – შავი პური, გუშინ

მომბეზრდა ეს ყოველდღიურად წერის გეგმა! ყველაფერი მომბეზრდა! უახლოეს მომავალში თუ რამე არ შეიცვლა ჩემს ცხოვრებაში, ისევ მორიგი დეპრესიის შემოტევა დამეწყება, ალბათ! უსაქმურობა ჩემი პირველი მტერია!

აუ, გუშინ საოცარი სიზმარი მესიზმრა: ყველა ჩემი ყოფილი ერთად! ვითომ სადღაც გზაზე მივდიოდი და ესენი სათითაოდ მხვდებოდნენ, წიპა მაცილებდნენ სადღაც! ვკვდები, ეტყობა! 🙂

ბორში მოვამზადე გუშინ. მარილიც რომ ჰქონოდა, უგემრიელესი იქნებოდა!

Advertisements
დატოვე კომენტარი »

Day 2

კალორიები – 1200

ვარჯიში – დღეს არ მიწევდა

იდიოტური აზრები – 1 და აბეზარი

აკრძალული პროდუქტები – “ბუბლიკი” თუ არ ვიცი, რაც ქვია

ნაყოფიერი დღე მქონდა. დღეს პირველად ვიგრძენი, გაზაფხული, რომ მოსულა! იმედია, ასეთი ამინდები გაგრძელდება და ისევ პალტოს ჩაცმა არ დაგვჭირდება!  საღამო განსაკუთრებით საინტერესოდ გავატარე და იმ ერთ, მაგრამ აბეზარ აზრზეც სრულიად მოულოდნელად მივიღე პასუხი! მოულოდნელად იმიტომ, რომ ამ საკითხის განხილვის ალბათობა მინიმალური იყო და არა იმიტომ, რომ იმ ადამიანს ან პასუხი არ ექნებოდა, ან მე ვერ მივიღებდი მისგან!

ხო, სოკოს სუპს ვაშლის ძმარი არ დაუმატოთ, არ უხდება!

ერთ საინტერესო თემაზე მინდოდა დამეწერა, მაგრამ მეძინება! ხვალ დავბდუნდები!

დატოვე კომენტარი »

Day 1

კალორიები – არ დამითვლია

ვარჯიში – არ მივარჯიშია

იდიოტური აზრები – პრინციპში, არა

აკრძალული საკვები – არა

გეგმების შესრულება – სანახევროდ

Nothing special, just PMS. ვერ ვიტყვი, რომ იდეალური დასაწყისია გეგმების შესრულების თვალსაზრისით, მაგრამ what can I say?! It’s stronger than me!

დატოვე კომენტარი »

plans, plans, plans

დაბრუნების მიუხედავად დიდად აქტიური არ ვარ, არა? რას ვიზამთ, დაძაბული რიტმის შედეგია! გადავწვიტე ჩემს ბლოგს ახალი დანიშნულება მოვუძებნო, თვითდისციპლინის გამყარებისა და დღის ბოლოს “დაცლისათვის” გამოვიყენო! „ბრიჯიტ ჯონსის დღიური“ თუ გაქვთ წაკითხული (დიდი არაფერი საკითხავია, ერთადერთი გამონაკლისია, როცა ფილმი უფრო მომეწონა, ვიდრე წიგნი) იქ აკეთებს ყველა ჩანაწერის წინ რეზუმეს იმ დღის განმავლობაში რამდენი კალორია და ჭიქა ალკოჰოლი მიიღო, რამდენი ღერი სიგარეტი მოწია და რამდენი იდიოტური აზრი მოუვიდა თავში. ჰოდა, მეც დაახლოებით იგივეს გავაკეთებ! სიგარეტი და ალკოჰოლი არ იქნება ჩემს სიაში, მაგრამ კალორიები და იდიოტური აზრები, რამდენიც გინდათ! ასევე დავამატებ ვარჯიშის შესახებ ინფორმაციას და თუ რომელიმე აკრძალულ პროდუქტზე ხელი წამიცდა, ამასაც აღვნუსხავ! სასწორზე ხელდადებული ვიფიცებ, რომ მონაცემები სწორი იქნება! 😉 რაც შეეხება წონას, აი, მაგის გამოქვეყნებას ნუ მომთხოვთ! პერიოდულად მხოლოდ დაკლებული კილოგრამების რაოდენობას მივუთითებ. ასევე დღის ბოლოს ჩამოვწერ მოკლე მონახაზს მეორე დღის გეგმებისთვის და სამსახურის შემდეგ ვიქოთქოთებ ხოლმე, თუ შესაბამისი განწყობა მექნება. ვეცდები, ეს ყველაფერი იმ ფორმით გავაკეთო, რომ არც თქვენთვის იყოს მოსაწყენი და ჩემს თავს დავეხმარო, პირველ რიგში!

მოკლედ დავიწყოთ: დღეს მიღებული კალორიები – სადღაც 1400-მდე (ბუუუუუ!), ვარჯიში – გავაცდინე, მაგრამ ობიექტური მიზეზის გამო (ჰმ), იდიოტური აზრები – იყო ერთი-ორი ცალი, მაგრამ არა აბეზარი და მალე გამოვიბერტყე თავიდან! (:yes:) აკრძალული საკვები –  შემწვარი კარტოფილი, ძალიან ცოტა! (ბუუუუ!)

გეგმები ხვალისათვის: ჩემი 1100-1300 კკალორიან კვების რეჟიმში ჩატევა! ვარჯიში, თუ იგივე მიზეზი ხვალაც არ მექნება! შრომითი დავების შესახებ ერთი ყოვლად მოსაწყენი სტატიის კითხვის დამთავრება (მჭირდება, რა ვქნა) და პლუს რამდენიმე პირადი პუნქტი, რომლებსაც აქ არ მოვიყვან.

სოკოს სუპს ვამზადებ ხვალისთვის ამ რეცეპტით, ოღონდ, ჩემი ინიციატივით, 1 სუფრის კოვზი ვაშლის ძმარი დავუმატე და წყლის რაოდენობა ცოტა შევამცირე, ძალიან ბევრი მეჩვენა. ვნახოთ, რა გამოვა!

საქოთქოთო დღეს არაფერი მაქვს, ასე რომ ხვალამდე! 😉

დატოვე კომენტარი »

ლითლი, ძაღლები და ბაყაყები, ანუ მორიგი update

უჰ, ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ ტვინი გამიდნა და გაურკვეველი ფერის თხევად მასად იქცა! დღეებს ვითვლი შვებულებამდე, ერთი სული მაქვს ამ თონედან თავი დავაღწიო! შავი ზღვა მოუთმენლად ელოდება ჩემს სტუმრობას! თუმცა, სიცხეზე საწუწუნოდ არ შემიწუხებიხართ, პატივცემულო მკითხველებო! მინდა, მორიგი აფდეითი გავაკეთო, თუ რა ხდება ჩემს ცხოვრებაში.

განსაკუთრებული არც არაფერი, კაცმა რომ თქვას, ზუსტად ამიტომაც, კატასტროფულად იკლო ბლოგზე პოსტების რაოდენობამ! იმდენად ცხელა და თან ბევრი საქმე მაქვს, რომ საინტერესო საკითხებზე ფიქრი მეზარება ხოლმე! დიახ, დიახ, ასეთი რამეც ხდება, როცა ფიქრი გეზარება! უფრო სწორად, მეზარებაც არ ჰქვია ამას, სამსახურში მაგის დრო არ მაქვს და როცა სახლში ვარ, უმეტესად მძინავს, ხოდა, როდისღა ვიფიქრო?!  სიცხის ბრალი უნდა იყოს, წესით, სადაც თავს მივდებ, იქვე ვითიშები ხოლმე! 😦

წიგნის ფესტივალზე ნაყიდი წიგნებიდან, ჯერ–ჯერობით, მხოლოდ დიბისი პიერის “ვერნონ გენიოს ლითლი” წავიკითხე. ვამ ტოჟე რეკამენდუიუ, მე მომეწონა!

ჩემი რჩევა იქნება, თუ ხელი მიგიწვდებათ ორიგინალზე, თარგმანს არც გაეკაროთ! ისეთი ენითაა დაწერილი, პირდაპირ ითხოვს, ინგლისურად წამიკითხეო! რაც შეეხება წიგნის შინაარს, თუ გინდათ წარმოიდგინოთ რას გრძნობს და როგორ აღიქვამს სამყაროს მოზარდი, რომლის დედას სერიოზულად აქვს “შიფერი დაცურებული”, გოგოსთან არასოდეს ჰქონია ურთიერთობა, მისმა ერთადერთმა მეგობრამა ნახევარი სკოლა დახოცა და ამ დანაშაულის “შეტენვას” პოლიცია მისთვის ცდილობს, ამ ყველაფერთან ერთად კი, ჟურნალისტები თითოეულ მის ნაბიჯს აშუქებენ, თან ისე, როგორც თვითონ გაეხარდებათ, მაშინ აუცილებლად წაიკითხეთ! მეტს არაფერს გეტყვით, ინტერესი რომ არ დაგიკარგოთ!

ახლია კი კინემატოგრაფიისაკენ გადმოვინაცვლოთ! ორ ფილმზე შევაჩერებ თქვენს ყურადღებას:

1. გახსოვდე

როგორც ყველას გეცოდინებათ, მთავარ როლებს რობერტ პატინსონი და ემილი დე რავინი ასრულებენ. პატინსონი სამ სრულიად განსხვავებულ როლში მყავს ნანახი: ეგზომ ცნობილი ვამპირის, სალვადორ დალის და, ამ ფილმში, მეამბოხე ახალგაზრდა ბიჭის, რომელსაც ჰგონია, რომ ვერავინ გაუგებს. სრულიად განსხვევბული სახეებია, მაგრამ საერთო ერთი აქვთ: ბატონო რობი სამივეს ერთნაირად ასრულებს, ზედაპირულად, მშრალად და უემოციოდ! თვითონ ფილმს რაც შეეხება, არაა ცუდი! კარგი სცენარია, ლამაზი ტექსტი და პრინციპში, სხვას რომ თავი დავანებოთ, მარტო ფინალის გულისთვის ღირს ყურება!

2. Hachiko

ეს ფილმი დიდი ხანია გამოსულია. ბევრჯერ მომხვდა თვალში სხვადასხვა საიტზე ძრომიალისას, მაგრამ რატომღაც არ ვიწერდი! როგორც ჩანს, ინტუიცია მკარნახობდა, რომ არ უნდა მენახა! ოღონდ, არ იფიქროთ ცუდი ფილმი იყოს! იმიტომ არ უნდა მენახა, რომ გავსკდი ტირილით!  ძაღლის პატრონისადმი ერთგულების შესახებ ამბები მილიონობით ვიცით, მაგრამ ჰატიკოს (თუ ჰაჩიკოს) ისტორია მაინც განსაკუთრებულია, გულშიჩამწვდომი და თან რეალური, რომელიც მართლა მოხდა იაპონიაში! ამ ძაღლს ძეგლიც კი დაუდგეს იაპონიის ერთ–ერთი ქალაქის რკინიგზის სადგურზე! მოკლედ, თუ არ გინახავთ, აუცილბელად ნახეთ ეს ფილმი, განსაკუთრებით მათ, ვისაც ცხოველები არ გიყვართ, მერე კი მოდით და დამიწერეთ, ასეთი ძაღლი რით ვერ ჯობია ბევრ ადამიანს?!

დღეისათვის სულ ეს იყო! წავალ, რომელიმე აფრიკულ ღმერთს შევთხოვ, წვიმა გამოგვიგზავნოს ან სადმე ბაყაყებს ვიპოვი და გავჟუჟავ ერთიანად (ტყული, ტყუილი, ტყუილი, ისე მეშინია მაგათი, სათოფეზეც ვერ გავეკარები)!

7 კომენტარები »