მწარეს ბლოგი

chez moi

ლითლი, ძაღლები და ბაყაყები, ანუ მორიგი update

უჰ, ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ ტვინი გამიდნა და გაურკვეველი ფერის თხევად მასად იქცა! დღეებს ვითვლი შვებულებამდე, ერთი სული მაქვს ამ თონედან თავი დავაღწიო! შავი ზღვა მოუთმენლად ელოდება ჩემს სტუმრობას! თუმცა, სიცხეზე საწუწუნოდ არ შემიწუხებიხართ, პატივცემულო მკითხველებო! მინდა, მორიგი აფდეითი გავაკეთო, თუ რა ხდება ჩემს ცხოვრებაში.

განსაკუთრებული არც არაფერი, კაცმა რომ თქვას, ზუსტად ამიტომაც, კატასტროფულად იკლო ბლოგზე პოსტების რაოდენობამ! იმდენად ცხელა და თან ბევრი საქმე მაქვს, რომ საინტერესო საკითხებზე ფიქრი მეზარება ხოლმე! დიახ, დიახ, ასეთი რამეც ხდება, როცა ფიქრი გეზარება! უფრო სწორად, მეზარებაც არ ჰქვია ამას, სამსახურში მაგის დრო არ მაქვს და როცა სახლში ვარ, უმეტესად მძინავს, ხოდა, როდისღა ვიფიქრო?!  სიცხის ბრალი უნდა იყოს, წესით, სადაც თავს მივდებ, იქვე ვითიშები ხოლმე! 😦

წიგნის ფესტივალზე ნაყიდი წიგნებიდან, ჯერ–ჯერობით, მხოლოდ დიბისი პიერის “ვერნონ გენიოს ლითლი” წავიკითხე. ვამ ტოჟე რეკამენდუიუ, მე მომეწონა!

ჩემი რჩევა იქნება, თუ ხელი მიგიწვდებათ ორიგინალზე, თარგმანს არც გაეკაროთ! ისეთი ენითაა დაწერილი, პირდაპირ ითხოვს, ინგლისურად წამიკითხეო! რაც შეეხება წიგნის შინაარს, თუ გინდათ წარმოიდგინოთ რას გრძნობს და როგორ აღიქვამს სამყაროს მოზარდი, რომლის დედას სერიოზულად აქვს “შიფერი დაცურებული”, გოგოსთან არასოდეს ჰქონია ურთიერთობა, მისმა ერთადერთმა მეგობრამა ნახევარი სკოლა დახოცა და ამ დანაშაულის “შეტენვას” პოლიცია მისთვის ცდილობს, ამ ყველაფერთან ერთად კი, ჟურნალისტები თითოეულ მის ნაბიჯს აშუქებენ, თან ისე, როგორც თვითონ გაეხარდებათ, მაშინ აუცილებლად წაიკითხეთ! მეტს არაფერს გეტყვით, ინტერესი რომ არ დაგიკარგოთ!

ახლია კი კინემატოგრაფიისაკენ გადმოვინაცვლოთ! ორ ფილმზე შევაჩერებ თქვენს ყურადღებას:

1. გახსოვდე

როგორც ყველას გეცოდინებათ, მთავარ როლებს რობერტ პატინსონი და ემილი დე რავინი ასრულებენ. პატინსონი სამ სრულიად განსხვავებულ როლში მყავს ნანახი: ეგზომ ცნობილი ვამპირის, სალვადორ დალის და, ამ ფილმში, მეამბოხე ახალგაზრდა ბიჭის, რომელსაც ჰგონია, რომ ვერავინ გაუგებს. სრულიად განსხვევბული სახეებია, მაგრამ საერთო ერთი აქვთ: ბატონო რობი სამივეს ერთნაირად ასრულებს, ზედაპირულად, მშრალად და უემოციოდ! თვითონ ფილმს რაც შეეხება, არაა ცუდი! კარგი სცენარია, ლამაზი ტექსტი და პრინციპში, სხვას რომ თავი დავანებოთ, მარტო ფინალის გულისთვის ღირს ყურება!

2. Hachiko

ეს ფილმი დიდი ხანია გამოსულია. ბევრჯერ მომხვდა თვალში სხვადასხვა საიტზე ძრომიალისას, მაგრამ რატომღაც არ ვიწერდი! როგორც ჩანს, ინტუიცია მკარნახობდა, რომ არ უნდა მენახა! ოღონდ, არ იფიქროთ ცუდი ფილმი იყოს! იმიტომ არ უნდა მენახა, რომ გავსკდი ტირილით!  ძაღლის პატრონისადმი ერთგულების შესახებ ამბები მილიონობით ვიცით, მაგრამ ჰატიკოს (თუ ჰაჩიკოს) ისტორია მაინც განსაკუთრებულია, გულშიჩამწვდომი და თან რეალური, რომელიც მართლა მოხდა იაპონიაში! ამ ძაღლს ძეგლიც კი დაუდგეს იაპონიის ერთ–ერთი ქალაქის რკინიგზის სადგურზე! მოკლედ, თუ არ გინახავთ, აუცილბელად ნახეთ ეს ფილმი, განსაკუთრებით მათ, ვისაც ცხოველები არ გიყვართ, მერე კი მოდით და დამიწერეთ, ასეთი ძაღლი რით ვერ ჯობია ბევრ ადამიანს?!

დღეისათვის სულ ეს იყო! წავალ, რომელიმე აფრიკულ ღმერთს შევთხოვ, წვიმა გამოგვიგზავნოს ან სადმე ბაყაყებს ვიპოვი და გავჟუჟავ ერთიანად (ტყული, ტყუილი, ტყუილი, ისე მეშინია მაგათი, სათოფეზეც ვერ გავეკარები)!

Advertisements
7 კომენტარები »

Confessions of the Shopa… No, Bookaholic

არც ერთ სუნამოს არ აქვს ისეთი მაგარი არომატი, როგორც წიგნს! მიუხედავად იმისა, რომ ვიზიტორებისა და კომენტარების რაოდენობის მიხედვით, სულაც არ მოგწონთ, წიგნებზე რომ ვწერ, მაგრამ who cares?! მოგეხსენებათ, ბლოგი ჩემია და როიალს დღეს აივანზე დავდგამ!

გეკითხებით, ალკოჰოლიკის შეშვება შეიძლება იშვიათი ღვინოებით სავსე მარანში?! ასე არ შეიძლება ჩემი შეშვება წიგნის მაღაზიაში! შეიძლება მეძვიროს ტანსაცმელი, ფეხსაცმელი, სუნამო ან ნებისნმიერი ნივთი, მაგრამ წიგნი არასოდეს! თუ იურიდიულ ლიტერატურაზე მიდგა საქმე, ხომ საერთოდ! ამ შემთხვევაში ყველაფერი მინდა, რასაც ვხედავ, მერე რა რომ მათ დიდ ნაწილს არასოდეს გადავშლი! მხატვრული ლიტერატურის შემთხვევაში ასეთი ნირაზბორჩივი არ ვარ, მაგრამ მადლობა ღმერთს, კარგი მწერალი ბევრია და ყოველთვის მხვდება წიგნი, რომელსაც სიამოვნებით დავტაცებ ხოლმე ხელს!

შესავალი იქით იყოს და დარწმუნებული ვარ, ყველანი კარგად ხართ ინფორმირებული თბილისის წიგნის ფესტივალის შესახებ, თუმცა მაინც შეგახსენებთ, რომ იგი დღეს დაიწყო და გრძელდება 21 მაისამდე, ფილარმონიაში (ივენთჰოლი და ჯანდაბა არ ვიცი მე), დეტალები კი ნახეთ აქ ან აქ . ჰოდა, მეც როგორც კი სამსახურიდან გაძვრომა მოვახერხე (შეფობა ჩემს ბლოგს არ კითხულობს :)), მაშინვე ვესტუმრე ამ ფესტივალს. სტენდების დანახვისთანავე მივხვდი, რომ ძველი ჩანთა კიდევ გამომდგებოდა და ახალს ჯერ არ ვიყიდდი! 🙂  დისკომფორტს აუტანელი სიცხე მიქმნიდა მხოლოდ!

“ოჰ, ღმერთო ჩემო, ეს ხომ შანელია და თან ასეთ ფასად” – იყვირებდა ნებისმიერი ბუტიკში სეილზე მისული ქალბატონი! მე კი ვიძახდი: “როგორ შეიძლება მარკესი არ ვიყიდო, თან ამ კრებულიდან არც ერთი მოთხრობა არ წამიკითხავს!”

თავად ფესტივალს რაც შეეხება, საკმაოდ შთამბეჭდავი ფასდაკლებებია, ჯეოსელის კლუბ ზუმის წევრებს დამატებით 25%–იანი ფასდაკლება გელით ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის წიგნებზე, არჩევანიც დიდია! ძალიან მომეწონა “კარცერ–ლუქსის” იდეა, ოღონდ დიდი რიგი იყო გაჭიმული და არ მიმიღია მონაწილეობა. ხო, კიდევ, გიხაროდეთ!  “ბინდი” წარმოდგენილია ყველა ენაზე და ძალიან უხვად! კიდევ დარია დონცოვას მოთხრობები შემხვდა რაღაც უსაზღვრო ოდენობით! იურიდიულ ლიეტრატურასაც გადავავლე თვალი, მაგრამ რაც იქ იყო წარმოდგენილი უკვე მაქვს და რაც არ მაქვს არცაა საჭირო რომ მქონდეს! 😉

ახლა კი წარმოგიდგენთ ჩემს სიმდიდრეს: Read the rest of this entry »

17 კომენტარები »

The Host

აუტანელი ამინდის და კიდევ სხვა მიზეზების გამო, პრაქტიკულად, შინაპატიმრობაში ვარ! მოსაწყენია! ეს დღეები სტეფანი მაიერის სათაურში მითითებული დასახელების წიგნს ვკითხულობ. დიახ, ეს იგივე სტეფანი მაიერია, ყბადაღებული “ბინდის” ავტორი! აქ, სცენარის მიხედვით, ირონიული ღიმილის დროა, წიპა სულ გამოშტერებულა, რეებს კითხულობსო! შეგიძლიათ ეს აზრი ხმამაღლა დააფიქსიროთ კომენტარებში, მე მაინც არ მეწყინება! 😉 რაც გინდათ ის მითხარით, მაგრამ ამ ქალის მოთხრობებს ერთი დიდი ხიბლი ნამდვილად აქვს – ისე გადმოსცემს საკუთარი პერსონაჟების განცდებს და გრძნობებს, რომ შენც მათ ნაწილად გაქცევს! თვით დიდ კლასიკოსებსაც არ გამოსდით ყოველთვის ასე! “ბინდი” ბოლომდე ზუსტად ამ მიზეზით წავიკითხე, თუმცა “ჰოსტი” სხვა საქმეა! საკმაოდ სერიოზული ნამუშევარია! თვით მეც კი, რომელსაც ღრმა ბავშვობის შემდეგ sci-fi- ს სერიიდან აღარაფერი წამიკითხავს და არც ამ ჟანრის ფილმებს ვწყალობ დიდად, მომეწონა წიგნის ეს მხარე! ბრჭყვიალა ვამპირებისაგან განსხვავებით, აქ საქმე სერიოზულადაა! 🙂 ამჯერად უხვად არიან სხვა გალაქტიკის მცხოვრებლები, უცხოპლანეტელები, რომლებიც თავს სულებს უწოდებენ და ადამიანის სხეულში სახლდებიან (სწორედ ამ სხეულს ეძახიან “ჰოსტს”), კიდევ სიყვარული და ბრძოლა დედამიწის გადასარჩენად. დეტალებს აღარ მოგიყვებით, ინტერესი რომ არ დაგიკარგოთ (თუ ასეთი საერთოდ გაგიჩნდათ).  თუმცაღა, პირადად ჩემთვის, “ჰოსტი” სხვა კუთხითაა საინტერესო.

საერთოდ, ნებიმისერი წიგნის (ფილმის, მუსიკის, სერიალის და ა.შ.), საინტერესოობა იმით განისაზღვრება, თუ რამდენად მნიშვნელოვანი ხდება შენთვის! გეუბნება რაიმე შენთვის ახალს? რაღაცაზე ჩაგაფიქრა ან სხვა თვალით დაგანახა გარკვეული საკითხები? უბრალოდ შენს ემოციებზე ითამაშა და ეს მოგეწონა? საკუთარი თავი იცანი? ესეიგი, კარგი ყოფილა და რა მნიშვნელობა აქვს, რას ფიქრობს დანარჩენი 5 მილიარდი თავიანთ ექსპერტ–კრიტიკოსებიანად?! I like what I like and not what I am supposed to like! ეს ისე, მცირე განმარტებასავით, რადაგანც ვიცი, ბევრი იტანჯება ამ უცნაური კომპლექსით – მე ეს მომწონს, მაგრამ ხმამაღლა რომ ვთქვა, ვაიდა, ნაკლებად განათლებული ან ჭკვიანი გამოვჩნდეო!

ახლა კი “ჰოსტს” დავუბრუნდეთ! რა მითხრა ამ წიგნმა ახალი? წიგნში აღწერილი უცხოპლანეტელი სულები ძალიან კეთილები, პატიოსნები, слишком правильные არიან და დედამიწის დაპყობას იმით ამართლებენ, რომ ადამიანებს ძალადობისკენ, სისასტიკისკენ აქვთ მიდრეკილება, ამიტომ, მათ გარეშე სამყარო უკეთესი იქნება! წარმოიდგინეთ, არავითარი ომები, სერიული მკვლელობები, გაუპატიურებები და სხვა დანარჩენი სიბინძურე, რისი ჩადენაც ჩვენ შეგვიძლია! სამოთხეა, ფაქტიურად! თუმცა მერე სულები ხვდებიან, რომ ადამიანები უნიკალური არსებები ვართ და ცუდათან ერთად, ბევრი მნიშვნელოვანი პოტენციალი გაგვაჩნია! ზუსტად ამაზე უნდა დავწერო! საქმე ისაა, რომ ჩვენ გაგვაჩნია დიდი წყალობა, მადლი, რომელსაც ვერც კი ვამჩნევთ! ესაა ჩვენი ემოციები, გრძნობების მრავალფეროვნება! ის, რომ კარგთან ერთად, ცუდი საქციელისკენაც გვაქვს მიდრეკილება და პირიქით! არ ვართ დაყოფილები თეთრებად და შავებად (კანის ფერს არ ვგულისხმობ), ცუდებად და კარგებად! ყველაფერი დაბალანსებულია. ყველა სიკეთეში დევს ბოროტების მარცვალი და ყველა ბოროტში სიკეთის! ინი და იანი! არჩევანის საშუალება კარგსა და ცუდს შორის!!! ზუსტად ამიტომ, ყველაფრის მიუხედავად, არსებობის უფლება გაგვაჩნია! მტრისთვის მიწოდებული ერთი ჭიქა წყალი გადაწონის ჩვენი თანამოძმეების მიერ ჩადენილ სერიულ მკვლელობებს და სხვის გადასარჩენად გაწირული ერთი სიცოცხლე გამოისყიდის ათასობით წართმეულს, ჩვენზე უფრო მშიერითვის გაყოფილი პურის უკანასკნელი ნაჭერი კი სხვათა სიხარბეს და მომხვეჭელობას! ადამიანის გარდა, რომელ არსებას შეუძლია მისთვის უცხო თავისნაირის გადასარჩენად თავი საფრთხეში ჩაიგდოს, ცეცხლში შევარდეს ან  აბობოქრებულ მდინარეში გადახტეს? ის, რომ ამგვარი საქციელი სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულება შეიძლება იყოს, მას მნიშვნელობას არ უკარგავს!  ამ ყველაფერთან ერთად კი, ბოროტიც საჭიროა! სინათლეს ვამჩნევთ იმიტომ, რომ ვიცით როგორია სიბნელე! წარმოიდგინეთ სამყარო, ყოველგვარი ნეგატიური ემოციის გარეშე, ყველას ყველა რომ მოსწონდეს, არასოდეს ვბრაზობდეთ და ნებისმიერ სიტუაციაში მხოლოდ სიმართლეს ვამბობდეთ, არავითარი ცდუნება და არავითარი კონკურენცია! ნებისმიერი სწორი საქციელი ჩვენი არჩევანი კი არა, გენეტიკური მახასიათებელი რომ იყოს! No fun, right?! მოკლედ, საბოლოო ჯამში, მთელი ეს პათოსი იმას ემსახურებოდა, რომ, ჩემი აზრით, იდეალურად правильный სამყაროში ცხოვრება მოსაწყენი იქნებოდა!

და ბოლოს, ეს ყველაფერი სრულებითაც არ ნიშნავს, რომ ჩვენში არსებულ კეთილ ძალებს უფრო მეტი გასაქანი არ უნდა მივცეთ!

7 კომენტარები »

ჩემი ცხვირი და შერლოკ ჰოლმსი

მთელი დღეა ცხვირი მაქვს გაყინული და ვერაფერი მოვუხერხე! აი, არ მცივა, მაგრამ ცხვირი მაინც ცივი მაქვს! თუმცა ჩემი ფასადის ამ მნიშვნელოვან დეტალზე საწუწუნოდ არ შევდგომივარ პოსტის წერას! საერთოდ, ორი თემა მიტრიალებს თავში, რომლებზეც დიდი ხანია პოსტის დაწერა მინდა, მაგრამ თავს ვერ ვაბამ, ხან მეტისმეტად დაღლილი ვარ, ხან შთაგონება არა მაქვს და ა.შ.  არაუშავს, მაინც დავწერ, როცა იქნება!

ერთი თვისება აღმოვაჩინე ამ დღეებში. არა აღმოვაჩინე კი არა, ვაღიარე უფრო სწორი ფორმულირება იქნებოდა! მოკლედ, საქმე ისაა, რომ როგორც გავარკვიე, შემიძლია ყველაზე იდიოტური წიგნიც კი წავიკითხო ერთი ამოსუნთქვით, თუ სიუჟეტი რაიმე საიდუმლოს ამოხსნაზეა ფოკუსირებული. ეს ცნობისმოყვარეობა მაიძულებდა მეკითხა აგათა კრისტის დეტექტივები, იმავე მიზეზის გამო წავიკითხე “და ვინჩის კოდი”, “ვამპირის დღიურები” და სხვა მრავალი ტვინის გამლაყებელი ბესტსელერი. იმავე მომენტში ისიც აღმოვაჩინე, რომ სიტყვა “დეტექტივი” ჩემთვის ყოველთვის მხოლოდ დანაშაულის გამოძიებასთან დაკავშირებულ  ნაწარმოებთან ასოცირდება, რაც მთლად სწორი არ უნდა იყოს. ეს ჩემი კომპეტენცია ნამდვილად არაა, მაგრამ ზდაიოტსა მნე, რომ დეტექტივი სიტყვა “detect”–დანაა ნაწარმოები, რომელიც თავის მხრივ, მხოლოდ დანაშაულის გამოძიებას არ მოიცავს.

დეტექტივებზე რომ გავაგრძელოთ, დღეს ამას ვუყურე:

საერთოდ, ჰოლმსი ჩემი ბავშვობის უსაყვარლესი პერსონაჟია და მისი ასეთ ჯერკად და ნაბიჭვრად გამოყვანა სულაც არ მომეწონა (თუმცა უნდა ვაღიარო, რობერტ დაუნის შესრულება შთამბეჭდავი იყო)! საერთოდაც, ამ ნაწარმოების წესიერი ეკრანიზაცია არც მინახავს! პრინციპში, ამის გარდა სულ ორი მაქვს ნანახი,  ორივე სერიალი, ერთი რუსული (ცნობილი საუნდტრეკით), მეორე ბრიტანული და არც ერთი უქნია ღმერთს! არადა, ბატონი შერლოკი ყოველთვის მხიბლავდა, არა მარტო როგორც გენიალური დეტექტივი, არამედ როგორც პიროვნება, თავისი დახვეწილი ბრიტანული იუმორით, გალანტურობით, იმით, რასაც რუსები აბაიანიეს ეძახიან და ა.შ.  ხოდა, რა გახდა ერთი ნორმალური ფილმი ამ კაცზე, უფ!

8 კომენტარები »

აჯაფსანდალ

რაც უფრო დიდ პაუზას ვაკეთებ პოსტებს შორის, მით უფრო მიჭირს აქ დაბრუნება! ამიტომ გადავწყვიტე ჩემი თავი რეჟიმში ჩავსვა! ყოველდღე წერა არ გამომივა, მაგრამ გპირდებით, ყოველ მესამე დღეს დავპოსტავ. ასე რომ, ხუთშაბათს აქ თუ ახალს ვერაფერს ნახავთ, ნებას გრთავთ სიტყვის გამტეხი მიწოდოთ, ან რაც გაგიხარდებათ, ის! 😉 ვნახოთ, დავიწყებ და თუ შევატყე, რომ ნაძალადევ პოსტებს ვწერ მხოლოდ გრაფიკის დასაცავად, კურსს შევცვლი.

ბოლო დროს მომიმრავლდა აჯაფსანდლური პოსტები, ანუ როდესაც ცოტ-ცოტას ყველაფერზე ვწერ. დღესაც იგივეს გავიმეორებ.

ახლა, რატომ გადავწყვიტე თქვენი ყურადღების მიტაცება! დიდი ხანია პოლიტიკურ-საზოგადოებრივ საკითხებს არ შევხებივარ, მაგრამ პარასკევს ღამით გადაცემა პატრულის ერთმა სიუჟეტმა გამიღვიძა ეს სურვილი. მოკლედ, საქმე ისაა, რომ იმ გამოშვებაში აჩვენეს მოძრაობა „7 ნოემბრის“ ახალგაზრდა წევრი, რომელიც ავტობუსში უბილეთოდ მგზავრობისა და კონტროლიორებისადმი დაუმორჩილებლობა/უხეშობის გამო ჰყავდა პატრულს დაკავებული. ბიჭი ამაყად აცხადებდა, რომ მოძრაობა 7 ნომებრის წევრი იყო და ბილეთი არ აიღო იმიტომ, რომ ამით დაუპირისპირდა უგულავა-სააკაშვილის რეჟიმს.  ამ შემთხვევაში მედლის ერთი მხარე ისაა, რომ ის ბაჭი პოლიტიკური კუთვნილების გამო „გაატელევიზორეს“, წიპა, აი, ნახეთ ამათი ნამდვილი სახე! მაგრამ მეორე და უარესი მხარეც არსებობს, კერძოდ კი, ის, რომელიც ითვალისწინებს, რომ თუ მერი ან პრეზიდენტი არ მოგწონს, მათ მიერ დადგენილ კანონს არ უნდა დაემორჩილო და ამით ქვეყნისთვის სასიკეთო საქმეს გააკეთებ. განსაკუთრებით, თუ ის კანონი, ისეთ უწყინარ მოთხოვნას შეიცავს, როგორიც ავტობუსით მგზავრობისას ბილეთის აღებაა. მერწმუნეთ, ის ბიჭი მარტო არაა. მისნაირად ბევრი ფიქრობს და ვერ ვიტყვი, რომ ეს გასაგიჟებლად კარგია.

აქვე ერთ ისტორიას მივაბამ, მაინც „რაც ცუდები ვართ, ქართველები ვართ“-ს ციკლიდანაა. მოკლედ, ამ რამდენიმე ხნის წინ, ერთმა ბიჭმა სატელეფონო საუბრისას გამომიცხადა: „შენ შეზღუდული აზროვნების ადამიანი ხარ. კანონს ემორჩილები. აი, მე კიდევ, სულით თავისუფალი ვარ. იმდენად თავისუფალი, რომ როცა შუქნიშანზე წითელი ანთია, არასოდეს არ ვჩერდები და გზას ვაგრძელებ! შეზღუდვებს ვერ ვეგუები!“ მდა, აქ პრობლემა ის კი არ არის, რომ როცა ქალზე ეფექტის მოხდენა გინდა, შეზღუდული აზროვნების ხარო არ უნდა უთხრა, არც ის, რომ ასეთ იმბეცილებს ვიზიდავ, პრობლემა სწორედაც იმაშია, რომ ამ ყმაწვილის აზრით, სულიერი თავისუფლება წითელზე გავლაში გამოიხატება და კანონმორჩილება გონებრივ შეზღუდულობას უდრის. არც ეს ბიჭია საქართველოში მარტო და ეს თქვენც იცით!  წესით, აქ თავში ხელები უნდა შემოვირტყა და ტრაგიკული ხმით ვიკითხო „ეს სად ვკვდები, ბლინ?!“ მაგრამ არ ვიზამ ამას, უჩემოდაც ბევრი ჰყავს საქართველოს მოთქმით დამტირებელი!

ბოლოს, თუ აჯაფსანდალია, აჯაფსანდალი იყოს და სექსსაც შევეხოთ! მოკლედ, იცით, რომ შაბათს „იმედზე“ დაიწყო შორენა ბეგაშვილის (ნუ წამყვანი ესაა და იდეის ავტორის შესახებ არ ვფლობ ინფორმაციას) გადაცემა „ღამე შორენასთან.“ ზოგადად, არც სიტყვა „სექსის“ ხსენებაზე მემართება ინფარქტი და არც ამ თემატიკაზე გადაცემის არსებობის იდეას ვებრძვი ხმალამოღებული, ოღონდ თუ ის ხარისხიანი იქნება. აქ იგულისმება შინაარსიც და ნორმალური წამყვანიც. რაც შეეხება ბეგაშვლის, დიდი ხანია ასეთი უნიჭო არსება არ მინახავს. კარგი, მე შეფასების უნარი არ მაქვს, ეგებ, მაგრამ თქვენ მითხარით, რომელს მიგაჩნიათ მისი დაყენებული ხმით საუბარი, ტყლარჭვა და თვალების ნაბვა სექსუალურად ან მაცდურად! თუმცა, ცხადია, რომ საქართველოში ნიჭიერი ადამიანი ასეთ „შარში“ თავს არ გაჰყოფს, შესაბამისად, კატები ყეფენ ბედნიერად!

სულ ეს იყო, რისთვისაც მოგაცდინეთ! როგორც ძველ ანეკდოტშია, „გკოცნით, გეხვევით, ბებიათქვენი აღათი“, კიარადა, წავედი „ანა კარენინას“ ორი გვერდი მაინც უნდა ჩავიკითხო ძილის წინ! ან იმას რაც ვერჩი, ან საკუთარ თავს, მაინც ვერ გავიგე!

9 კომენტარები »