მწარეს ბლოგი

chez moi

I see you!

გუშინ საღამოს ვიყავი “ავატარზე.” რა თქმა უნდა, ჯობდა მაშინვე დამეპოსტა, სანამ შთაბეჭდილებები  განელებული არ მქონდა, მაგრამ ორის წუთებზე სახლში მისულს კიდევ პოსტის წერა რომ დამეწყო, დღეს სამსახურში ვერანაირი ძალა ვეღარ მომიტანდა. ფილმის შინარსზე არ შევჩერდები, ჩემამადე ბევრმა დაწერა ამაზე და თან რომ მოგიყვეთ, რა გელით, არ არის საინტერესო. მარტო ერთს აღვნიშნავ – მიუხედავად იმისა, რომ 2:45 საათი ფილმისთვის ცოტა არაა, სიუჟეტი იმდენად გითრევს, ვერც ხვდები დრო როგორ გადის. ზოგმა გამოთქვა აზრი, დიდი არაფერი ფილმიაო, “ტიტანიკს” ვერ ჯობიაო და ა.შ. ჩემი აზრით, “ტიტანიკის” და “ავატარის” შედარება უბრალოდ არც შეიძლება. ეს ორი  სრულიად განსხვავებულ ჟანრს მიეკუთვნება, მაგრამ თავის ჟანრში ორივე უძლიერესია! თუ თქვენ გჭირდებათ ფილმი, რომელიც ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტებზე ჩაგაფიქრებთ, რაღაც დასკვნებს  გაგაკეთებინებთ, ცხადია “ავატარი” თქვენთვის არ არის, მაგრამ თუ უბრალოდ სანახაობა გინდათ, მიდით და ისიამოვნეთ!

“მე გხედავ შენ” – ეს ფრაზა ადგილობრივი ხალხისათვის გაცილებით მეტს ნიშნავს, ვიდრე უბრალოდ თვალით ობიექტის აღქმა!

ახლა რაც შეეხება სეანს: თავიდანვე ნერვები მომიშალა ტურტლიანმა სათვალემ, მერე კიდევ მაყურებლების საქციელმა! ჯერ ხომ დაგვიანებული ხალხის სეირნობა გაგრძელდა უსაშველოდ, მერე კიდევ ჩემს წინ ბიჭები ისხდნენ და ფილმის მსვლელობისას ცხრაასჯერ ადგენენ და გავიდნენ. არა. გასვლა კი არაა დანაშაული, მაგრამ ხომ შეიძლება ისე გახვიდე, სხვა არ შეაწუხო არა?! ვის გაუბედეთ! ესენი ადგებოდნენ მთელი ტანით, (საკმაოდ მაღლები და განიერები იყვნენ თან) დარბაზს ამაყად მოათვალიერებდნენ ყველა მიმართულებით და ზოზინ-ზოზინით გაეტენებოდნენ! შენ კიდევ ამ დროს ფილმის ყურებაში ხარ ჩართული!

3D-ს რაც შეეხება,  ფილმის დაწყებამდე “ალისას” ტრეილერი აჩვენეს და, როგორც დავაფიქსირე, იმას ბევრად უკეთესი ეფექტები აქვს. ჩეშირის კატა ზედ სახესთან რომ მომიცურდა, ხელის გაწევა და თავზე მოფერება მომინდა! “ავატარზე” კი ბოლოსკენ სათვალე მოვიხსენი, თავლები ძალიან დამეღალა და იმდენად დიდი განსხვავება არც იყო, თუმცა შთაბეჭდილებებისთვის მაინც მეყო! ერთხელ ინსტინქტურად თავიც კი გავწიე, ნასროლი ყუმბარა, თუ რაღაცა, არ მომხვდეს-მეთქი! 🙂 თვითონ პლანეტის გარემო არის ულამაზესი! რამდენიმე კადრზე სუნთქვა შემეკრა აღფრთოვანებისაგან! ძალიან მომეწონა ფილმის საუნდტრეკებიც! მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელო, ნამდვილად ღირს საყურებლად, საკმაოდ დიდ სიამოვნებას მიიღებთ.

Advertisements
7 კომენტარები »

ჩემი ცხვირი და შერლოკ ჰოლმსი

მთელი დღეა ცხვირი მაქვს გაყინული და ვერაფერი მოვუხერხე! აი, არ მცივა, მაგრამ ცხვირი მაინც ცივი მაქვს! თუმცა ჩემი ფასადის ამ მნიშვნელოვან დეტალზე საწუწუნოდ არ შევდგომივარ პოსტის წერას! საერთოდ, ორი თემა მიტრიალებს თავში, რომლებზეც დიდი ხანია პოსტის დაწერა მინდა, მაგრამ თავს ვერ ვაბამ, ხან მეტისმეტად დაღლილი ვარ, ხან შთაგონება არა მაქვს და ა.შ.  არაუშავს, მაინც დავწერ, როცა იქნება!

ერთი თვისება აღმოვაჩინე ამ დღეებში. არა აღმოვაჩინე კი არა, ვაღიარე უფრო სწორი ფორმულირება იქნებოდა! მოკლედ, საქმე ისაა, რომ როგორც გავარკვიე, შემიძლია ყველაზე იდიოტური წიგნიც კი წავიკითხო ერთი ამოსუნთქვით, თუ სიუჟეტი რაიმე საიდუმლოს ამოხსნაზეა ფოკუსირებული. ეს ცნობისმოყვარეობა მაიძულებდა მეკითხა აგათა კრისტის დეტექტივები, იმავე მიზეზის გამო წავიკითხე “და ვინჩის კოდი”, “ვამპირის დღიურები” და სხვა მრავალი ტვინის გამლაყებელი ბესტსელერი. იმავე მომენტში ისიც აღმოვაჩინე, რომ სიტყვა “დეტექტივი” ჩემთვის ყოველთვის მხოლოდ დანაშაულის გამოძიებასთან დაკავშირებულ  ნაწარმოებთან ასოცირდება, რაც მთლად სწორი არ უნდა იყოს. ეს ჩემი კომპეტენცია ნამდვილად არაა, მაგრამ ზდაიოტსა მნე, რომ დეტექტივი სიტყვა “detect”–დანაა ნაწარმოები, რომელიც თავის მხრივ, მხოლოდ დანაშაულის გამოძიებას არ მოიცავს.

დეტექტივებზე რომ გავაგრძელოთ, დღეს ამას ვუყურე:

საერთოდ, ჰოლმსი ჩემი ბავშვობის უსაყვარლესი პერსონაჟია და მისი ასეთ ჯერკად და ნაბიჭვრად გამოყვანა სულაც არ მომეწონა (თუმცა უნდა ვაღიარო, რობერტ დაუნის შესრულება შთამბეჭდავი იყო)! საერთოდაც, ამ ნაწარმოების წესიერი ეკრანიზაცია არც მინახავს! პრინციპში, ამის გარდა სულ ორი მაქვს ნანახი,  ორივე სერიალი, ერთი რუსული (ცნობილი საუნდტრეკით), მეორე ბრიტანული და არც ერთი უქნია ღმერთს! არადა, ბატონი შერლოკი ყოველთვის მხიბლავდა, არა მარტო როგორც გენიალური დეტექტივი, არამედ როგორც პიროვნება, თავისი დახვეწილი ბრიტანული იუმორით, გალანტურობით, იმით, რასაც რუსები აბაიანიეს ეძახიან და ა.შ.  ხოდა, რა გახდა ერთი ნორმალური ფილმი ამ კაცზე, უფ!

8 კომენტარები »

Movies Watched

დიდი ხანია, ბლოგი ასე უპატრონოდ არ მიმიტოვებია, მაგრამ იმდენი საქმე მქონდა, გამოწურული ლიმონივით ვარ, არაფერი სასიკეთო თავში არ მომდის, ამიტომ, მოდით, უბრალოდ იმ რამდენიმე ფილმს წარმოგიდგენთ, რომლებსაც ბოლო პერიოდში ვუყურე:

Scusa ma ti chiamo amore (მაპატიე სიყვარულისათვის)

scusa-ma-ti-chiamo-amore-poster-wallpaper-locandina

მხოლოდ 17 წლის ასაკშია ყველაფერი ისე, როგორც სიმღერაში? 20-წლიანი სხვაობა ბევრია სიყვარულისათვის? არა! საკმაოდ სასიამოვნო რომანტიული კომედიაა, სადაც ძველი იტალიური სიმღერები ჟღერს და პლუს, ზესიმპატიური რაულ ბოვა ბონუსად!

Little Ashes (მცირე ფერფლი)

little_ashes_movie_poster

ფილმი სალვადორ დალისა და ფედერიკო გარსია ლორკას ურთიერთობას ეხება. საკმაოდ კარგი საყურებელია. კსტატი, „Twilight“-ის ფანებს რობერტ პატინსონის ცნობა არ გაგიჭირდებათ. დალის როლს სწორედ ის ასრულებს! ფილმის ყურება რომ დავიწყე, მეგონა სალვადორ დალი კი არა, გადაცმული ედვარდ ქალენი დადიოდა, იმიტომ, რომ ბატონი რობი ერთ სტილში ასრულებს ორივე პერსონაჟს, თუმცა სადღაც 1/3-ის შემდეგ მართლა ახერხებს გარდასახვას და საინტერესო სახეს ქმნის, ჩემი აზრით. მოკლედ, თუ მამაკაცებს შორის სიყვარულის იდეა გულს არ გირევთ და არც შიშველი პატინსოსნის ხილვის პერსპექტივა გაშინებთ, აუცილებლად უყურეთ!

The Blue State

bluestate

ფილმი ახალგაზრდა ბლოგერზეა, რომელსაც იმდენად ეზიზღება ჯორჯ ბუში, რომ არ უნდა იმ ქვეყანაში ცხოვრება, სადაც მას პრეზიდენტად ირჩევენ და კანადაში გარბის, ქალთან ერთად, რომელიც, როგორც შემდეგ ირკვევა, დეზერტირია. ფილმის ყურების პარალელურად ათას სხვა რამეს ვაკეთებდი, რაც იმას ნიშნავს, რომ ვერ დამაინტერესა, თუმცა ერთი-ორი დასაფიქრებელი მომენტი ნამდვილად იყო.

Blades of Glory

blades_of_glory_ver3

ორი მოციგურავე მამაკაცი, რომლებიც ერთმანეთს ვერ იტანენ, დისკვალიფიკაციის შემდეგ ერთიანდებიან და როგორც წყვილი ისე იწყებენ გამოსვლას. მამაკაცების წყვილს ბევრი სირთულის დაძლევა უწევთ, ძველი მტრობის, საზოგადოების უნდობლობის, კონკურენტების ხრიკების და ა.შ, თუმცა, საბოლოოდ, აღიარებას მაინც აღწევენ. ზედაპირული ფილმია, ყოვლად უაზრო დასასრულით, თუმცა თავად ყინულზე სრიალის სცენები მომწონს, განსაკუთრებით ბოლოს, ჩემპიონატზე გამოსვლაა შთამბეჭდავი!

5 კომენტარები »

20 Questions

დიდმა კიკიტომ დამთაგა და შესაბამისად, მეც ვავსებ „მეგობრობის დღიურს.“

მიყვარს – მუსიკა;
ვოცნებობ –
მშვიდობაზე (მის მსოფლიო არ ვარ);
ვფიქრობ –
ყველაფერზე ერთდროულად;
მძულს –
არავინ;
ვნანობ –
არაფერს
კმაყოფილი ვარ –
ცხოვრებით, მთლიანობაში;
მენატრება –
სახლი მენატრება;
მსურს –
თვითონაც არ ვიცი;
მაღიზიანებს –
მლიქვნელობა, ქვემძრომობა, ორპირობა;
ვგრძნობ –
სიცივეს, ამ წუთას;
მეშინია –
სიმაღლის;
ვიცი –
სამოქალაქო სამართალი;
არ ვიცი –
ჩინური;
შემიძლია –
ხატვა
არ შემიძლია –
მომავლის დანახვა, მაგალითად;
ვმეგობრობ –
მეგობრებთან;
ვაპატიებ –
თითქმის ყველაფერს;
ვტირი –
ხშირად ამ ბოლო დროს;
ვიცინი –
კიდევ უფრო ხშირად;
ვეძებ-
ცხოვრების აზრს, კიარადა არაფერს;
ღირსი ვარ-
თავში წამომარტყან;
ვკარგავ-
საკანცელარიო ნივთებს სამსახურში;
მშურს –
არაფერი;
ვემალები –
არავის და არაფერს;
ვემტერები –
უსამართლობას;
მაინტერესებს-
ფსიქოლოგია და სხვა მრავალი რამ;
არ მაინტერესებს –
ქიმია
მახსოვს –
ჩემი წარსული;
მრცხვენია –
როცა ვინმეს იმედს ვუცრუებ;
უარვყოფ –
როცა რაღაცას მაბრალებენ (იშვიათად ხდება, მაგრამ მაინც);
ვავადმყოფობ –
ხშირად;
ვმალავ –
საკუთარ გრძნობებს ან, ზოგჯერ, უგრძნობლობას;
ვინახავ –
თეატრის ბილეთებს;
მწამს –
ღმერთის;
მიკვირს –
რატომ მიმართლებს;
მიხარია –
ყურადღება;
ვჭორაობ –
ხდება ხოლმე :);
ვდარდობ –
როცა ვინმეს გულს ვტკენ;
ვამაყობ –
საკუთარი მიღწევებით;
ვაკეთებ –
ჩემს საქმეს;
ვეფერები –
ცხოველებს და ბავშვებს;
მსიამოვნებს –
წყალი;
მესიზმრება –
ამ ბოლო დროს არაფერი; 
ვეხმარები –
ყველას, თუკი შემიძლია;
ვეწევი –
არ ვეწევი;
მწყინს –
როცა ჩემი დაბ. დღე ავიწყდებათ (იგულისხმება ისინი, ვისაც უნდა ახსოვდეთ);
ვხარჯავ –
ფულს;
ვღალატობ –
საკუთარ თავს მხოლოდ;
ვკამათობ –
მიწევს;
ვუხეშობ –
ძალიან იშვიათად და მხოლოდ გამაღიზიანებელ ხალხთან;
ვუსმენ –
მოცარტს ამ წუთას;
ვყოყმანობ –
რაღაცის შეცვლისას;
ვკითხულობ –
ახლა პოლ ოსტერის „ნიუ-იორკულ ტრილოგიას“ მეორედ;
ვამზადებ –
იშვიათად, მაგრამ გემრიელადო, მეუბნებიან;
ვუყურებ –
სერიალებს;
ვკლავ –
დროს, ან იმედს, თანაც განსაკუთრებული სისასტიკით;
ვაფუჭებ –
მომენტს;
ვცხოვრობ –
ისე, როგორც სწორად მიმაჩნია;
ვცემ –
არ ვცემ;
ვყვირი –
არ ვყვირი, თუ ძალიან ჭკუიდან არ გადამდგეს, რაც იშვიათად ხდება;
ვმღერი –
როცა არავინ მისმენს, აბა იმათ რა დააშავეს, მე თუ კარგ ხასიათზე ვარ?!;
ვასრულებ –
მარტივ ნაწარმოებებს ფორტეპიანოზე;
დავდივარ –
საკუთარი ფეხებით;
ვმკურნალობ –
უამრავ რამეს ამჟამად;
ვერიდები-
ტკბილეულს 😉
ვთამაშობ –
ფბ-ს თამაშებს;
ვიტყუები –
ზოგჯერ, თუმცა სერიოზულს არაფერს;
ვეთაყვანები –
არაა;
ვგიჟდები –
წითელ ფერზე, უფრო ზუსტად, წითელი ფერის ტანსაცმელზე;
ვაგროვებ –
აღარაფერს;
ვიხდი –
ფეხსამელს, როცა სახლში მოვდივარ;
ვეჭვიანობ –
უმ, ყველაზე და ყველაფერზე;
“ვკაიფობ” –
ხალხზე ჩემს გარშემო;
ვიზიდავ –
უსიამოვნებებს (ბელა უნდა გერქვას შენ! :):));
ვალამაზებ –
საკუთარ სამუშაო ოთახს.

მე ვთაგავ:

ლილუს (არ დაწერს და მაგისი აჯობებს!) ;

ლალენას;

პიკოლინას (ვინმე დამასწრებდა, მარა მაინც).

4 კომენტარები »

დაპირებული პოსტი

მოკლედ ასე, გუშინ სამოქალაქო პალატის რამდენიმე თანამშრომელი და ოთხი მოსამართლე კახეთში ვიყავით. მოვილოცეთ დავითგარეჯი და ბოდბის წმინდა ნინოს მონასტერი, ბოლოს კი სიღნაღში შევიარეთ. დავითგარეჯზე ვრცლად აღარ შევჩერდები, ცალკე პოსტი მაქვს ამაზე დაწერილი, მარტო იმას ვიტყვი, რომ რამდენჯერაც არ უნდა ვესტუმრო, ამ ადგილების სილამაზე ყოველთვის გამაკვირვებს და მომხიბლავს! ჰო, კიდევ ის, რომ ამჯერად, წინა ვიზიტისაგან განსხვავბით, ზემოთ ასვლა შევძელი, ღმერთმა მომცა ამის ძალა! არც თავბრუ დამხვევია და არც გული ამომვარდნია!

ასევე ულამაზესია ბოდბის წმინდა ნინოს სახელობის დედათა მონასტერი. ეზო არის საოცრად მოვლილი და სუფთა. აი, ასეთი:

03102009346

ეს თავად მონასტრის ერთი კედელი:

03102009347

აქ თავად წმინდა ნინოა დაკრძალული. ძნელი გადმოსაცემია სიტყვიერად, რას ვგრძნობდი ამ წმინდა ადგილების მოლოცვისას. არც შევეცდები! ვისაც გწამთ, ისედაც მიმიხვდებით!

ალბათ, უკვე ყველასათვის ცნობილია, რომ ამ მონასტერში წმინდა ნინოს წყაროა, რომელიც ჰკურნავს, თუ მასში რწმენით შეხვალ. იცით, რომ რწმენა დიდი ძალაა და თუ ადამიანს სწამს განკურნების, ონკანის წყალიც რომ დაალევინო, ისიც უშველის. “პლაცებოს ეფექტი” ზუსტად ამას ემყარება, ხომ მართალია? თუმცა, დავანებოთ თავი ამ ფენომენის შემდგომ განვრცობას და თემას დავუბრუნდეთ. სამწუხაროდ, ჩვენ წყალში არ ჩავსულვართ, რადგანაც, იმხელა რიგი იყო, ძალინ დაგვიგვიანდებოდა. გული დამწყდა!

მონასტერთან ახლოს, ტყეში არის სპეციალურად მაგიდები ექსკურსანტებისათვის, სადაც სადილობაა შესაძლებელი. ყველაფერი საკმაოდ სუფთაა და სასიამოვნო გარემოა! იქ ერთი მონაზონი მოვიდა ჩვენთან, თუმცა შეიძლება მონაზონი არც იყო, მათი სამოსი არ ეცვა, კარგად ვერ ვერკვევი ამაში. გვითხრა, რომ მონასტრის წინამძღვრისაგან ჰქონდა კურთხევა, რომ აქ მოსული არც ერთი მოტრაპეზე არ გაეშვა წმინდა ნინოსა და თავად მონასტრის ისტორიის მოყოლის გარეშე. ჩვენც გვიამბო. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოს გაქრისიტიანების ამბავი კარგად იყო ჩემთვის ცნობილი, ისე ემოციურად ჰყვებოდა, ცრემლები წამომივიდა!

ბოდბიდან სიღნაღში წავედით. აქ პირველად არ ვყოფილვარ, მაგრამ კიდევ ერთხელ მოვიხიბლე! მართლა ძალიან ლამაზადაა გაკეთებული!

ასე ჩანს ალაზნის ველი სიღნაღის გალავნიდან. უკაცრავად ხარისხისათვის, წესიერი ფოტოაპარატი საკუთარ თავს ვერ ვაღირსე!

03102009359

ესეც ჩემი კოლეგები გალავანზე. მათი თანხმობის გარეშე კი არ მქონდა ფოტოს დადების უფლება, მაგრამ, იმედია, მაპატიებენ 🙂

03102009363

კიდევ ხედი:

03102009365

რასაკვირველია, მთელ ამ პროცესს ახლდა უამრავი ხუმრობა და მხიარულება, თუმცა იმას, თუ რაზე ვხუმრობდით მოსამართლეებთან ერთად და როგორ გავერთეთ, აქ არ დავწერ! 😉

სახლში ისეთი დაღლილი და ემოციებით აღსავსე დავბრუნდი, გათიშულს დამეძინა სადღაც ათ საათზე. ასეთი პრეცენდენტი ისტორიას დიდი ხანია აღარ ახსოვს! 🙂 ახლო მომავალში ალავერდში ვგეგმავთ წასვლას. წინასწარ მიხარია!

7 კომენტარები »