მწარეს ბლოგი

chez moi

აქა ამბავი, როგორ უნდა შევიცვალო და მოვიშალო მავნე ჩვევები!

დასაწყისისთვის: კარგად ვარ! მშვენიერ ხასიათზე ვარ და ყველაფერი კარგად მიდის! დიდ დროს ვხარჯავ სამსახურსა და სწავლაზე, როგორც პრე-დეპრესიულ პერიოდში, “თიდანში” სიარული განვაახლე  და სისულეებზე თითქმის არ ვფიქრობ!

მიუხედავად იმისა, რომ კარგად ვარ, როგორც ყველა ნორმალურ ადამიანს, ზოგჯერ ხასიათი მიფუჭდება! მაგალითად, დღეს საღამოს! წინა სამსახურის სურათებს ვათვალიერებდი და გავოგნდი! რეალურად სხვა ადამიანი ვიყავი! არა, მესმის, რომ 4 წელი ცოტა არაა და ყველა ვიცვლებით, მაგრამ ასეთი მეტამორფოზა მეტისმეტია! რა ვუქენი საკუთარ თავს?!

დეპრესიაში არა ვარ, უბრალოდ, ის გოგო მინდა დავაბრუნო! ღია ღია წაბლისფერი თმით, გამხდარი, ფართო, ნათელი თვალებით, მრგვალი ლოყების და ღაბაბის გარეშე! იდეალისტურ შეხედულებებსა და მთელი სამყაროს შეცვლის სურვილს, ალბათ, უკვე აღარაფერი ეშველება, მაგრამ “ფასადი” მაინც უნდა დავიბრუნო! 😉 ამისათვის კი, წინა და წინისწინისწინა პოსტში დასახული გეგმები აუცილებლად უნდა შევასრულო! გეგმები რომ შევასრულო, რაღაცეებს უნდა გადავჩვიო! ჰოდა, ვის მოვუყვე ამის შესახებ, თუ არა ჩემს საყვარელ ბლოგს?!

გადაუდებელი დახმარების სახით, აი, რაზე უნდა ვთქვა უარი:

კითხვის/ტელევიზორის ყურების/ინტერნეტში ძრომიალის დროს ჭამას. ჩვეულებრივ, ასე ხდება: “ახლა 1 ცალ ვაშლს ავიღებ, მწვანე ჩაის დავისხამ და რომელიმე სერიალს ვუყურებ!’ საბოლოოდ, 1 ვაშლი 5-ად იქცევა და ნახევარი მაცივარი საჭმელიც ემატება! იმ ზომამდე ვარ მისული, რომ საჭმელს გემოს ვერ ვატან, თუ რამეს არ ვკითხულობ ან ვუყურებ! ეს უნდა შეწყდეს!

აღარ ვჭამო ტკბილეული, როცა განერვიულებული ვიქნები. ბოლო ერთი თვე დღის წესრიგში არ დამდგარა, მაგრამ ესეც მნიშვნელოვანი პრობლემაა! გამომდინარე იქიდან, რომ რაღაც დროის მანძილზე სულ ცუდ ხასიათზე ვიყავი, ჩემს მიერ შთანთქმულმა ტკბილეულობამ სეეერიოზული დაღი დამატყო წელის მიდამოში! ეს ფაქტი ისე მაწუხებდა, ერთხელაც ავდექი და ვცადე, შოკოლადი დაბალკალორიული საშუალებით ჩამენაცვლებინა! უფრო კონკრეტულად -სიგარეტით! ერთ-ერთი ყველაზე დიდი იდიოტიზმია, რაც ამ ცხოვრებაში გამიკეთებია! კიდევ კარგი, ესეც ჩვევაში არ გადავიყვანე! არ გადავიყვანე რა, შოკოლადი უფრო მომწონს! 🙂 ჰოდა, მოკლედ, გამომდინარე იქიდან, რომ არც შოკოლადი, არც სიგარეტი და, თქვენ წარმოიდგინეთ, არც მწვადი არაფერს შველის ცხოვრებაში, ისევ ჯობია, პრობლემების გადასაჭრელად სხვა მეთოდები მოვძებნო!

თუ ამ ორ პუნქტს შევასრულებ, შევჭამ მხოლოდ მაშინ, როცა მშიერი ვიქნები და, სავარაუდოდ, იმდენს, რამდენიც შიმშილის დასაკმაყოფილებლად მეყოფა!

მესამე და არანაკლებ მნიშვნელოვანი პუნქტი: არასოდეს, არც ერთხელ არ გავაცდინო ვარჯიში! აქ სიტუაცია ამგვარადაა: თავად ვარჯიში არ მეზარება, მაგრამ ჭირივით მეზიზღება ფიტნეს ცენტრამდე მისვლის პროცესი! “თიდანი” ჩემს სამსახურთან არც ისე ახლოსაა და დაახლოებით 25-30 წუთის გატარება პიკის საათის დროს ავტობუსში მთლად საამო რომ ვერაა, თქვენც დამეთანხმებით, ხოდა, შედეგად, ყოველ საღამოს ჩნდება ცდუნება: ხომ არ წავიდე სახლში, რბილ დივანზე წამოვწვე და პირველი პუნქტში განხილული პროცედურის განხორციელბა დავიწყო?!  ჰოდა, არა! საკუთარი თავის ყურით წათრევა რომ დამჭირდეს, კვირაში 4-ჯერ  აუცილებლად ვივარჯიშებ! “თიდანის” პროგრამის შესაძლებლობები შემოდგომაზე რომ დავდიოდი, მაშინ გამოვცადე, ასე რომ, ამ მსხვერპლის გაღებად ნამდვილად მიღირს!

დასაწყისისთვის ეს იყოს! პრინციპში, სხვა მომაკვდინებელი ჩვევები არც მაქვს: არ ვარ ალკოჰოლიკი და ნარკომანი, არ ვეძალები აზარტულ თამაშებს, ფრჩხილებსაც კი არ ვიკვნეტ! არც მწეველი გავხდი, ჩემდა საბედნიეროდ!  რაც კარგია, იმიტომ, რომ ბევრად ნაკლები  პუნქტია ჩემს სიაში, ვიდრე შეიძლებოდა ყოფილიყო! პროკრუსტინაციის დამარცხებას შემდეგ ეტაპზე დავისახავ მიზნად, ჯერ ამათ მოვერიო!

3 კომენტარები »

New Year resolution

შარშან საახალწლოდ “to-do list” არ ჩამომიწერია, შესაბამისად, შესრულებული პუნქტებით თავს ვერ მოვიწონებ, ამიტომ უბრლოდ გეტყვით, რა ხდებოდა. გარკვეულ დასკვნებს ისედაც გააკეთებდით წინა პოსტებიდან გამომდინარე და მეც გეტყვით, რომ სირთულეები საკმარისზე მეტი მქონდა! მთავარი სირთულეები არაა. ერთ წიგნში წავიკითხე: “Pain is an event. It happens to you and how you handle it, that’s your business!”  მე ყველაზე უსუსური მეთოდი ავირჩიე: დივანზე წოლა და არაფრის კეთება! ერთი სტყვით შემიძლია ვთქვა, რომ საკუთარ თავს იმედები სერიოზულად გავუცრუვე! თუმცა, მთავარი ისაა, რომ ეს ყველაფერი წარსულში რჩება! საერთოდ, ახალ წელს ხშირად უკავშირებენ ახალ გეგმებს, საკუთარი ცხოვრების შეცვლის სურვილს და ა.შ. რაც, თავის მხრივ, სისულელეა, თუ რამეს შეცვლა გინდა, დაუყოვნებლივ უნდა იმოქმედო და კალენდარს არ დაელოდო, მაგრამ ამ შემთხვევაში მართლა ისე გამოვიდა, რომ ჩემი გონზე მოსვლა წინასაახლწლო პერიოდს დაემთხვა! ასე რომ, ფიგურალურად, ძველ “მეს” ძველ წელში ვტოვებ!

ა, ხო, გასულ წელს დოქტორანტურაში ჩავაბარე და კიდევ ერთხელ, ნებაყოფლობით გავხდი თსუ-ს მარად დაულაგებელი სასწავლო სისტემის მსხვერპლი! ვიღაცამ შეიძლება გაიკვირვოს, თუ იცოდი, რაც გელოდა, რაღას მიდიოდიო! კარგი კითხვაა, კაცმა რომ თქვას! თუმცა, მეგობრებო, ისიც გაითვალისწინეთ, ქართულ რეალობაში, მართლა ხარისხიანი იურიდიული განათლება, მათ შორის ზემდგომი საფეხურები, უტოპიური ოცნებაა! ჰოდა, ისევ თსუ იყოს, სხვა ვითომ დონე და პეროებგარჭობილი სასწავლებლების, სადაც ფასები არაგონივრულია და ხარისხი უარესი თუ არა, იგივე, ნერვი არა მაქვს! 😉

რაც შეეხება მომავალი წლისათვის შესასრულებელ პუნქტებს, ჩემი მოკლე, უახლოესი პერიოდისათვის განკუთვნილი “to do list” ერთმა მეგობარმა უკვე მომიწონა და თავის მხრივ 3 პუნქტი მიმიმატა:

  • დაანებებ თავს დეპრესიებს და აღარ იქნები სულელურად ცუდ ხასიათზე;
  • ნერვებს არ მოიშლი სხვის მწარე რეპლიკებზე;
  • ცხოვრების წესად გაიხდი მუდმივად კარგ ხასიათზე ყოფნას!!!

ამ პუნქტების სერიოზულად მოვეკიდები, თუმცა, პირველის გარდა, ვერავის დავპირდები, რომ აუცილებლად შევასრულებ! 🙂 რაც შეეხება  ჩემს მიერ შედგენილ სავალდებულო პუნქტებს, აგერ იხილეთ:

  • შევეცდები, ვიცხოვრო სწორად! სწორად ჩემი რწმენიდან, სუბიექტური დამოკიდებულებებიდან და მოსაზრებებიდან გამომდინარე;
  • განუხრელად შევასრულებ ექიმის მითითებებს, განსაკუთრებით დიეტის ნაწილში და, ბოლოსდაბოლოს, დავიკლებ ამ იდიოტურ ზედმეტ კილოგრამებს;
  • რეგულარულად ვივარჯიშებ;
  • მეტ დროს დავუთმობ სადოქტორო ნაშრომის თემატიკას და, ზოგადად, საკუთარ პროფესიულ განვითარებას;
  • არ “ვიშოპაჰოლიკებ”, მათ შორის, არც ონლაინ მაღაზიებში :);
  • ჩავაბარებ მოსამართლეთა საკვალიფიკაციო გამოცდას! მერე რა, რომ შარშანაც ვაპირებდი და მითხრეს, რა გეჩქარებაო :);
  • ამ ყველაფრის მიუხედავად, საკმარის დროს დავუთმობ მეგობრებს და, ზოგადად, იმ ადამიანებს, ვისთან ყოფნაც მსიამოვნებს! ვოლანდის მეთოდოლიგიის გამოყენებაც რომ დამჭირდეს, დროის შეჩერებასთან დაკავშირებით, მაინც!
  • რაც მთავარია, არავითარ შემთხვევაში, რაც არ უნდა მოხდეს, არასოდეს ჩემს თავს ამ ზომამდე არ მივიყვან!

ამ ეტაპზე სულ ესაა! ღმერთმა მომცეს ძალა ამ ყველაფრის შესასრულებლად! თქვნ კი, გილოცავთ დამდეგ ახალ წელს! ყველა სურვილის ასრულებას და დიიდ ბედნიერებას გისურვებთ! არ გინდათ? კი ბატონო!

6 კომენტარები »

Healing!

წინა პოსტის შემდეგ, უსამართლობა იქნება არ გითხრათ, ახლა როგორ ვარ! Where to start from?! ერთი რამ ნათელია, Drama queen ყოველთვისაც ვიყავი და თან როცა რეალური პრობლემები დამიგროვდა, თავი მარტო ვიგრძენი და ა.შ ჩემი სულიერი სიმშვიდე სადღაც უგზო-უკვლოდ გაუჩინარდა! სულიერ სიმშვიდეს ვინ ამბობს, თითქოს მე თვითონ გავქრი და სადღაც წავედი! ზოგადად, ჩემს თავს ძლიერ პიროვნებად ვთვლიდი და საკუთარ ღირსებად ის მიმაჩნდა, რომ კრიტიკულ მდგომარეობაში საღ გონებას ყოველთვის ვინარჩუნებდი! აი, ეს ვარ რეალური მე! ის ხათუნა, რომელსაც მე ვიცნობდი, პრობლემებს ასე უმკლავდებოდა! ჰოდა, ვერაფრით გამიგია, ეს დეპრესიული, ცხოვრების ხალისდაკარგული, ხელებჩამოშვებული ადამიანი ვინაა და საიდან მოვიდა?! წინა შაბათს, რეალურად, საწოლიდან არ ავმდგარვარ საერთოდ!.. არაადეკვატური ხარო, ამას წინათ მითხრეს! მართალიცაა! მართლა არანორმალურად ვრეაგირებდი რაღაცეებზე!

უცნაური კი იცით რა არის, ყველა ჩემს ახლობელ-მეგობარზე უკეთ ის ადამიანი მიხვდა, რომ ცუდად ვიყავი, ვისთანაც, რეალურად, მარტო საქმე უნდა მაკავშირებდეს და ყველაფერი გააკეთა, თავისი შესაძლებლობების ფარგლებში, იმისათვის, რომ დამხმარებოდა, ისე, რომ მე არ მითხოვია! ანუ, რაზეც მეგობრებს ვუსაყვედურესავით, წინა პოსტში, თქვენით როგორც ვერ მიხვდით-თქო, მან დაინახა! That was kinda weird and… very, very nice, actually! ვიცი, მადლობის გადახდის საშუალებას არასოდეს მომცემს და, საბედნიეროდ, არც ამ პოსტს ნახავს ოდესმე, მაგრამ ყველაფერი ეს ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავდა!

მოკლედ, ყველაფერი იცვლება! ერთ რამეში დარწმუნებული ვარ, There are people, who will keep me sane and put together, whenever I need! ჩემი მეგობრები ჩემთან არიან და ისინი ყველაზე კარგები არიან მსოფლიოში! 🙂 ეს მივიღე რამდენიმე დღის წინ:

იმის პირობაც მივიღე, რომ რამდენიც არ უდა “გავჭედო”, ამიტანენ! And I’ll still be loved! საკუთარ თავს კი აუცილებლად ვიპოვი! I will act and won’t cry! ყველაფერს დავძლევ, რაც არ უნდა მოხდეს! ბოლოსდაბოლოს, არავის აქვს იმაზე მძიმე ტვირთი, ვიდრე ზიდვა შეუძლია და ყველა ადამიანმა რომც მიმატოვოს, მარტო მაინც არ ვიქნები! შემდეგისთვის, თუ ცუდად ვიქნები, ვიცი, სად უნდა წავიდე და ვის შევთხოვო დახმარება!

ყველას დიდი მადლობა გამხნევებისთვის! That means a lot!

2 კომენტარები »

Set me free

Feel the  rain on your skin

No one else can feel it for you!

ჰოდა, მოვედი! ცოტა იერი შევუცვალე ბლოგს! ვორდპრესის თემფლეითები ისევ არ გამოირჩევა მრავალფეროვნებით. ეს მაინც არ შეცვლილა! ისევ ეს იყოს, ცოტა საახლწლო განწყობას მისცემს ბლოგს.

როგორც ამ სიმღერაში, აი, ასეთ განწყობაზე ვარ, დაახლოებით. ქუჩაში გავლა და წვიმის საკუთარ ტყავზე შეგრძნობა მინდა! წვიმას გადატანითი მნიშვნელობით ვხმარობ, თორემ, რომ გითხრათ, სისველის და წვიმის დიდი მოყვარული ვარ-მეთქი, ტყუილი იქნება! მხოლოდ იმის თქმას ვცდილობ, რომ რაღაც ახალი მინდა გამოვცადო, რაიმე სიგიჟე ჩავიდინო და თავისუფალად, ბეზრასუდნა ვიცხოვრო! სულ ცოტა ხნით მაინც!

ამ ცხოვრებაში ბევრი ვალდებულება გვაწევს, იმდენად ბევრი, რომ ზოგჯერ ჩვენი ცხოვრება, ჩვენს გარეშე მიედინება, რაც არასწორია! იმას არ ვამბობ, რომ უპასუხისმგებლოდ უნდა მოვიცქეთ და ჩვენს მხრებზე დაწოლილ ვალ-დებულებებს ზედაპირულად მოვეკიდოთ, მაგრამ თუ ამის გამო თავისუფლად სუნთქვა გვავიწყდება, ეს უკვე ცუდია! ერთადერთი, რაც ზუსტად უნდა გვახსოვდეს, ჩვენს გარდა ვერავინ ამ დედამიწაზე ჩვენს სტუმრობას მრავალფეროვანს და სასიამოვნოს ვერ გახდის! რა თქმა უნდა, არიან ადამიანები, რომლებიც ყოველდღიურობას გვილამაზებენ, მაგრამ მათ ისევ ჩვენ უნდა მივცეთ ამის საშუალება! Only you can let them in! წინააღმდეგ შემთხვევაში მოიხედავ და, როგორც რუსები იტყვიან, ჟიზნ პრაშლა მიმა! ჰოდა, ნუ მვცემთ საშულებას ცხოვრებას გვერდით ჩაგვიაროს, არამედ ჩვენ თვითონ ვმართოთ ის!

თავისუფლების პათოსით გაჟღენთილი ეს პოსტი დაწერილია სამსახურში, დილის რამდენიმეწუთიანი ჭორაობის ნაცვლად! წინ გრძელი დღე მელოდება!

დატოვე კომენტარი »

Kiss Me Good-bye, I’m Defying Gravity!

მწარეს პოსტვა აღარ უნდა! აი, ამ მარტივ ჭეშმარიტებამდე მივედი ამ დღეებში! აღარ მომიწევს გული აქ. მარტო ბლოგზე კი არა, საერთოდ ინტერნეტსამყაროში. სამსახურიდან დაბრუნებული კომპიუტერს თითქმის აღარ ვრთავ. რაღაცნაირად მეორე ხარისხოვანი გახდა, ვინ რას ტვიტავს ან აშეარებს ფეისბუქზე! შედეგად, უფრო მეტი მძინავს, დასვენებული ვარ და მეტს ვურთიერთობ რეალურ ადამიანებთან. პოსტვის შეწყვეტის პარალელურად, დღიურის წერა განვაახლე. ყოველ საღამოს ვწერ განვლილი დღის შესახებ, აბსოლუტურად გულახდილად და შეულამაზებლად, რაც ანალიზის მეტ საშუალებას მაძლევს. ბლოგზეც ყოველთვის გულახდილი ვიყავი, უბრალოდ, არის რაღაცეები, რასაც აქ არ გამოვფენ, მისი პირადი ხასიათის მიუხედავად!

არ იფიქროთ, რამე ცუდი ხდებოდეს, პირიქით, კარგად ვარ! მართლა კარგად!  როგორც იქნა, მე და მე მეგობრები გავხდით! დიდი ხანია, ასეთი სიმშვიდე და ჰარმონია არ მიგრძვნია (ნუ დღეს პმს-მა ამრია ცოტა, მაგრამ ეს არ ითვლება)! ამგვარი ცვლილებები ერთ დღეში არ ხდება, უკვე რამდენიმე თვეა აქეთკენ მოვდივარ, მაგრამ გასულ კვირას ყველაფერი საბოლოოდ დალაგდა თავის ადგილას! არასოდეს ვყოფილვარ ასეთი თავდაჯერებული და ძლიერი! ვგრძნობ, როგორ ვტოვებ წარსულში ბევრ პრობლემას და შიშს! მზად ვარ, ყოველგვარი წინააღმდეგობა დავძლიო და ვიბრძოლო, თუ დამჭირდა!

მოკლედ, სამომავლოდ ვაპირებ მთელი ძალისხმევა  და დრო ჩემი გეგმების განხორციელებისაკენ მივმართო, რომლებიც როგორც პირადულ საკითხებს, ისე პროფესიულს მოიცავს! ბლოგს რაც შეეხება, I just don’t belong here! ყოველ შემთხვევაში ახლა ასე მეჩვენება! ბოლო პერიოდში მოვალეობის მოხდის გამოღა ვწერდი, რაც არასწორია! არ მინდა, აქაურობა ნაძალადევი პოსტებით გადავავსო! არ იმსახურებს ეს ბლოგი სიყალბეს! საამისოდ მეტისმეტად მიყვარს! სათქმელი კი, ამ ეტაპზე, აღარ დამრჩა, მგონი! აღარც სხვის ნაწერებს ვკითხულობ დიდად, მხოლოდ რამდენიმე საყვარელ ბლოგს, რომლებსაც სანამ თვითონ დავიწყებდი წერას, მანადეც ვსტუმრობდი! მოკლედ, მგონია, რომ მეყოფა!

ეს არაა საზეიმო გამომშვიდობება! ოფიციალურად არსად მივდივარ, არც ბლოგს წავშლი! იყოს, ვის რას უშლის! თუ ისევ ამექავა ხელები საწერად, დავბრუნდები, თუ არა, რას ვიზამთ, ბევრი კარგი ბლოგია ინტერნეტსივრცეში! არც იმას გამოვრიცხავ, სხვა, განსხვავებული შინაარსის ბლოგი გავაკეთო, რომლებიც სრულებით არაპირადულ საკითხებს დაეთმობა ან ისევ ამას შევუცვალო პროფილი! ერთი სიტყვით, For a while და ვნახოთ, მომავალში რა იქნება! ეს კი სიმღერა, რომელიც სრულად შეეფერება ჩემს განწყობას! სორი, უკეთესი ვიდეო ვერ ვიპოვე!

7 კომენტარები »